Category: เทพเจ้าแห่งการต่อสู้โบราณ

หลงหยูไม่เชื่อว่าเซียวหยุนจะช่วยให้มังกรพัฒนาฝีมือได้ แต่ในเมื่อเอาอี้เอ่ยถึงเรื่องนี้ นางจึงต้องไปดู ครู่ ต่อมา หลงหยู เอาอี้ และมังกรตัวอื่นๆ ก็มาถึงใกล้ลาน เมื่อมาถึง …

อ้าวป้าสังเกตเห็นมังกรจำนวนมากมายที่รวมตัวกันอยู่ใกล้ๆ จึงตะโกนบอกอ้าวอิงว่า “อ้าวอิง รีบลงมาเถอะ” “อ้อ” อ้าวอิงรีบแปลงร่างเป็นมนุษย์อย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้ “ท่านเจ้าคะ ท่านอยากย้ายไปที่เงียบๆ หน่อยไหมคะ” …

เซียวหยุนตกลงช่วยอ้าวอิงจริงหรือ? มังกรอีกสองตัวตกตะลึง พวกมันไม่กล้าพูดอะไร เพราะเชื่อว่าเสี่ยวหยุนคงไม่เห็นด้วย เพราะเซียวหยุนใช้เวลาทั้งวันพิจารณาคำขอของอ้าวป้า ใครจะไปคาดคิดว่าหลังจากอ้อนวอนของอ้าวอิง เซียวหยุนก็ตกลง แม้จะไม่เต็มใจนัก แต่มันก็ถือเป็นข้อตกลง   หากอ้าวอิงทำได้ …

ณ จุดนี้ หมอกดำหยุดดูดซับและดูดกลืน เปลวเพลิงดำของวิญญาณอสูรกลับคืนมา จิตใจของเซี่ยวหยุนกลับคืนสู่ร่าง หมอกดำขยายใหญ่เท่าฝ่ามือ แม้มีขนาดเล็ก แต่รัศมีที่แผ่ออกมานั้นน่าสะพรึงกลัว ท้ายที่สุด มันเคยเป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่ทรงพลังในสนามรบโบราณ …

เซียวหยุนไม่สนใจความคิดของมู่หลง เขาขาดแคลนสิ่งของต่างๆ อย่างมาก เนื่องจากใช้คริสตัลวิญญาณที่สะสมไว้หมดไปในคราวก่อน ยิ่ง ไปกว่านั้น เซียวหยุนยังต้องการยาเสริมพลังและยาศักดิ์สิทธิ์จำนวนมาก การขาดยาเหล่านี้ทำให้แก่นแท้ระดับสองของอาณาจักรลับโบราณหมดสิ้นไป ไข่มุกพิษสังหารเทพถูกขัดเกลามานานกว่าสามร้อยปีจึงจะถึงขีดสุด หากจะบรรลุระดับพันปี …

“อ้าวปา ผ่านมาหลายปี เจ้าก้าวหน้าช้ามาก! ข้าได้ยินมาว่าเจ้าแพ้ไอ้โอปิงผู้พ่ายแพ้นั่น แย่งตำแหน่งทายาทเพียงคนเดียวไป เจ้าไร้ประโยชน์สิ้นดี! ถ้าเป็นข้า ไอ้โอปิงคงไม่ได้ตำแหน่งนี้ง่ายๆ แบบนี้หรอก” ไอ้จ้านพ่นลมออกจมูก …

เซียวหยุนและคนอื่นๆ พักอยู่กับอ้าวปิงที่คฤหาสน์หยวนหลง อ้าวปิงยังไม่หายจากอาการบาดเจ็บที่ฟาร์มอสูรอเวจี เขาจึงเก็บตัวเงียบเพื่อให้แน่ใจว่าจะกลับคืนสู่สภาพที่ดีที่สุดในวันที่เส้นลมปราณฟื้นฟู “พี่เซี่ยเต้า ท่านมีความคิดเห็นอย่างไร” มู่หลงถาม “คุณหนูมู่หลง ไม่ต้องถาม ข้าไม่ไปร่วมด้วย” …

คำราม! อ้าวป้าแปลงร่างเป็นมังกรดำทันที ขนาดมหึมาของมันแผ่รัศมีพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม สำหรับอสูรร้าย การโจมตีในร่างจริงนั้นได้เปรียบกว่า แต่ร่างจริงกลับใช้พลังงานมากกว่า ดังนั้นเพื่อลดพลังงานนี้ พวกมันจึงแปลงร่างเป็นมนุษย์ ฆ่า! อ้าวป้าพุ่งเข้าใส่เซียวหยุน …

ในสายตาของเหล่าอสูรกาย เหล่านักสู้มีเพียงพละกำลังมหาศาล ไร้ซึ่งรูปร่างอันแข็งแกร่ง ดังนั้นเหล่าอสูรกายส่วนใหญ่จึงมองว่านักสู้เป็นเพียงจำนวนมหาศาล ทำให้พวกเขาสามารถแข่งขันกันในสวรรค์ชั้นเจ็ดได้ โดยทั่วไปแล้ว อสูรกายแห่งสามสิบหกอาณาจักรมักดูถูกนักสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในราชวงศ์ ผู้มีข้อได้เปรียบเหนือกว่าโดยกำเนิด   หลังจากฝากเซี่ยเต้าให้เซี่ยวหยุนดูแล …

“ข้าอนุมัติให้เจ้าแล้ว เจ้ามีข้อโต้แย้งใดหรือไม่” อ้าวกวงหลิงเหลือบมองลง ซักถามความเห็นของผู้อาวุโส รวมถึงผู้อาวุโสใหญ่ เหล่าผู้อาวุโสต่างมองหน้ากันและส่ายหัว แสดงว่าไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ เครื่องหมายอเวจีบนร่างของอ้าวปิงนั้นเด่นชัด บ่งบอกว่าอ้าวปิงผ่านการทดสอบจากสนามประลองอเวจี จึงทำให้เขามีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นหนึ่งในทายาทสายตรงของคฤหาสน์หยวนหลง …