by 
เมื่อเห็นผู้มาใหม่ ฉีหมี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ฉีหยิน นี่คือทายาทของ… ผู้ทรงพลังสูงสุดในสมัยโบราณ…” เดิมทีฉีหมี่ตั้งใจจะพูดว่า “ผู้สืบทอดของเซียนสวรรค์” เมื่อแนะนำเซียวหยุน แต่หลังจากพิจารณาเรื่องบางอย่างแล้ว เขาก็เปลี่ยนคำพูดทันที
“แล้วไงล่ะ ถ้าเขาเป็นทายาทของผู้ทรงพลังสูงสุดในสมัยโบราณ? ยังไงพวกเขาก็เป็นต้นเหตุของหายนะอยู่ดี และไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในตระกูลของข้า” ฉีหยินนำคนของเขามาขวาง ทาง
“เจ้าบอกว่าพวกเขาเป็นต้นเหตุของหายนะ? เจ้ามีหลักฐานอะไร?”
ฉีหมี่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เซียวหยุนและคนอื่นๆ เป็นแขกของเขาที่เขาเชิญมา และฉีหยินกลับนำคนมาขวางแขกของเขา—นี่ไม่ใช่การตบหน้าหรือ?
เดิมทีความสัมพันธ์ของเขากับฉีหยินไม่ค่อยดีนัก
“พ่อของข้าทำนายไว้แล้ว พวกเขาเป็นต้นเหตุของหายนะ” ฉีหยินกล่าว
“ความสามารถในการทำนายของพ่อเจ้านั้นธรรมดามาก ถ้าถูกสักครั้งในสิบครั้งก็คงโชคดีแล้ว ชิหยิน เจ้าควรกลับไปพร้อมกับคนของเจ้าเสีย หรือไม่ก็อย่ามาโทษข้าว่าเสียมารยาท” ชิหมี่กล่าวอย่างเย็นชา
“ชิหมี่ อย่าคิดว่าเจ้าจะหยิ่งยโสได้เพียงเพราะเจ้าเป็นลูกชายของหัวหน้าตระกูล เจ้าคิดจริงๆหรือว่าข้าจะกลัวเจ้า?” ใบหน้าของชิหยินมืดลง
*ฟิ้ว!
* อำพันส่งเสียงดังกึกก้อง
เมื่อเห็นอำพัน สีหน้าของชิหยินและคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไป นี่คือหนึ่งในสี่วิญญาณสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ของตระกูลชิ พวกเขาย่อมรู้ดีว่าอำพันทรงพลังเพียงใด
ปัจจุบันชิหมี่เป็นเพียงคนเดียวในตระกูลชิที่ได้รับการยอมรับจากอำพัน และยังเป็นคนเดียวในรุ่นของเขาที่สามารถใช้อำพันได้
เมื่อมองไปที่แอมเบอร์ สีหน้าของฉีหยินก็ซับซ้อนขึ้นอย่างมาก ราวกับเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา เพราะถึงอย่างไรเขากับฉีหมี่ก็อยู่ในรุ่นเดียวกัน และเขาก็คิดว่าตัวเองมีความสามารถไม่ด้อยไปกว่าฉีหมี่ แต่เขากลับไม่ได้รับการยอมรับจากหนึ่งในสี่เทพแห่งสิ่งประดิษฐ์
หากไม่ได้รับการยอมรับจากสี่เทพแห่งสิ่งประดิษฐ์ ก็ไม่สามารถใช้สิ่งประดิษฐ์เหล่านั้นได้
“ฉีหมี่ เจ้าอย่าได้เสียใจทีหลัง” ฉีหยินจ้องมองฉีหมี่อย่างเย็นชา จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปพร้อมกับลูกน้อง
ฉีหมี่มองดูฉีหยินและคนอื่นๆ จากไป
“พวกเราจะเข้าไปในตระกูลฉีได้ไหม” เซียวหยุนถามด้วย
ความกังวลใจว่าจะทำให้ฉีหมี่เดือดร้อน
“อย่าไปยุ่งกับพวกนั้นเลย พวกนั้นไม่เคยทำอะไรที่เป็นประโยชน์ ถ้าไม่ใช่เพราะกฎของตระกูล พวกเขาคงออกจากตระกูลฉีไปนานแล้ว” ฉีหมี่กล่าว
เซียวหยุนและคนอื่นๆ ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะนี่เป็นเรื่องภายในของตระกูลฉี
“ไปกันเถอะ ฉันจะพาพวกเธอไปพบพ่อของฉัน” ฉีหมี่กล่าวพลางนำทาง
ที่นี่เป็นโลกแห่งโลหะจริงๆ ทุกสิ่งที่พวกเขาเห็นล้วนทำจากโลหะ รวมถึงสิ่งมีชีวิตด้วย เซียวหยุนและคนอื่นๆ ตระหนักว่าสิ่งมีชีวิตโลหะเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยบรรพบุรุษแห่งอาวุธและยังคงอยู่ในตระกูลฉี พวกมันสามารถสืบพันธุ์ได้เหมือนสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในโลกภายนอก
“ถึงแม้พวกมันจะเป็นสิ่งมีชีวิต แต่ฉันรู้สึกว่าพวกมันดูเหมือนจะขาดสติปัญญา” เชินหยูเทียนกล่าว
“ถ้าพวกมันมีสติปัญญา บรรพบุรุษแห่งอาวุธของเราคงสร้างโลกที่แท้จริงและกลายเป็นเจ้าแห่งโลกของตนเองได้” ฉีหมี่กล่าวพลางส่ายหัว
เจ้าแห่งสวรรค์และโลก…
ไม่มีใครเคยทำได้มาตั้งแต่สมัยโบราณ
ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถเหนือกว่าสวรรค์และโลกได้
ขณะที่พวกเขาเดินทางลึกเข้าไป เซียวหยุนและคนอื่นๆ ก็ได้พบกับสมาชิกตระกูลฉีมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งทุกคนต่างสังเกตพวกเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ตระกูลของเราไม่ค่อยมีคนนอก และสมาชิกของเราไม่ค่อยออกไปผจญภัย ดังนั้นเราจึงอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับคนนอกมาก” ฉีหมี่กล่าว
เซียวหยุนและคนอื่นๆ ไม่พูดอะไรและยังคงเดินตามฉีหมี่ไปยังห้องโถงโลหะที่ใหญ่ที่สุด
ห้องโถงใหญ่ยังคงรักษารูปแบบโบราณไว้อย่างดีเยี่ยม ดูเหมือนจะมีอายุมานับล้านปีแล้ว และแผ่รัศมีแห่งเสน่ห์โบราณที่ไม่เหมือนห้องโถงอื่นๆ
“ท่านพ่อ ข้าพาเพื่อนมาเยี่ยมท่านค่ะ” ฉีหมี่กล่าวพลางโค้งคำนับอย่างนอบน้อมขณะยืนอยู่หน้าห้องโถง
“เข้ามา” เสียงแหบ แต่ ทรงอำนาจดังออกมาจากข้างใน
จักรพรรดิเทพ…
เชินหยูเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาสัมผัสได้ถึงออร่าของคนที่อยู่ข้างใน ออร่าที่ทำให้เขารู้สึกกดดัน
แม้ว่าทั้งสองจะเป็นจักรพรรดิเทพ แต่อีกฝ่ายดูทรงพลังกว่ามาก
เซียวหยุนและกลุ่มของเขาเดินตามฉีหมี่เข้าไปในห้องโถง
ในห้องโถงหลัก ชายชราผมสีเงินนั่งอยู่บนบัลลังก์ ข้างๆ เขามีหญิงชราในชุดคลุมสีดำยืนอยู่
“ขอคารวะท่านหัวหน้าตระกูลฉีหลง” เซียวหยุนและคนอื่นๆ โค้งคำนับอย่างเคารพ ก่อนที่พวกเขาจะมาถึง ฉีหมี่ได้แจ้งชื่อหัวหน้าตระกูลให้พวกเขาทราบแล้ว
“ไม่ต้องพิธีรีตองอะไรหรอก”
ชายชราผมสีเงินค่อยๆ ยกมือขึ้น จากนั้นก็จ้องมองเซียวหยุนอย่างพิจารณาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะอุทานว่า “ผู้สืบทอดเซียนสวรรค์! ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พบผู้สืบทอดเซียนสวรรค์ในชีวิตนี้!”
เซียวหยุนค่อนข้างประหลาดใจ
เพราะฉีหมี่ไม่ได้พูดอะไรหรือส่งเสียงมาเลย
หัวหน้าตระกูลฉีหลงกลับรู้แล้วว่าเขาเป็นผู้สืบทอดเซียนสวรรค์?
“เจ้ามีออร่าพิเศษของสัตว์อสูรดึกดำบรรพ์ มีเพียงผู้สืบทอดเซียนสวรรค์เท่านั้นที่สามารถควบคุมสัตว์อสูรดึกดำบรรพ์ได้” หัวหน้าตระกูลฉีหลงกล่าว ราวกับรับรู้ความคิดของเซียวหยุน
“หัวหน้าตระกูล ถ้าข้าขอถามได้ไหม มีแค่ท่านที่เห็น หรือคนอื่นๆ ก็เห็นได้ด้วย?” เซียวหยุนถามอย่างรวดเร็ว
อาณาจักรลับโบราณนั้นพิเศษมาก แม้ว่าฉีหลงจะไม่รู้ถึงการมีอยู่ของมัน แต่ก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าคนอื่นๆ จะไม่รู้ถึงการมีอยู่ของมัน
“มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถรับรู้ได้ ส่วนที่เหลือไม่สามารถรับรู้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ยังยากที่จะบอกได้ว่าคนในสมัยโบราณเหล่านั้นยังคงสืบเชื้อสายอยู่หรือไม่” หัวหน้าตระกูลฉีหลงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซียวหยุนก็ถอนหายใจโล่งอกเล็กน้อย
“น้องชาย ข้ามีคำขอ” หัวหน้าตระกูลฉีหลงกล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน รอยยิ้มของเขาจางหายไปขณะที่เขาพูดกับเซียวหยุนอย่างจริงจัง
“โปรดพูดมาเถิด ท่านหัวหน้าตระกูล”
เซียวหยุนตอบอย่างรวดเร็ว
“หากวันหนึ่งตระกูลของเราประสบกับความโชคร้าย ข้าขอร้องเจ้า น้องชาย โปรดปกป้องลูกชายของข้า ฉีหมี่” หัวหน้าตระกูลฉีหลงกล่าวอย่างเคร่งขรึม
สีหน้าของฉีหมี่เปลี่ยนไป เขามองไปที่หัวหน้าตระกูลฉีหลง “ท่านพ่อ ท่านได้ทำนายอะไรไว้หรือครับ?”
“เช่นเคย มีทั้งลางดีและลางร้าย เมื่อทายาทของเซียนสวรรค์ถือกำเนิดขึ้น ผู้สืทอดคนอื่นๆ ก็จะตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โลกนี้จะต้องเปลี่ยนแปลงไปอย่างแน่นอน ข้าแค่เตรียมตัวสำหรับอนาคต เจ้าไม่ต้องกังวลมากเกินไป” หัวหน้าตระกูลฉีหลงส่ายหัว แสดงให้เห็นว่าฉีหมี่ไม่ต้องกังวล
แม้ว่าหัวหน้าตระกูลฉีหลงจะพูดเช่นนั้น ฉีหมี่ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง
ในฐานะลูกชาย ฉีหมี่รู้ดีถึงความสามารถในการทำนายของบิดา ในตระกูลฉีทั้งหมด ผู้เชี่ยวชาญด้านการทำนายที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือหัวหน้าตระกูลฉีหลง ซึ่งการทำนายของเขามักจะแม่นยำเสมอ
“หัวหน้าตระกูลฉีหลง โปรดวางใจได้ หากข้ามีความสามารถ ข้าจะช่วยพี่ฉีหมี่อย่างแน่นอน” เซียวหยุนกล่าวอย่างรวดเร็ว
“ขอบคุณ”
หัวหน้าตระกูลฉีหลงกล่าวขอบคุณ แล้วพูดต่อ “เนื่องจากเป็นการพบกันครั้งแรก ข้าจึงไม่ได้เตรียมของขวัญใดๆ เอาอย่างนี้ไหม ข้าจะมอบที่ในดินแดนมรดกโบราณให้เจ้าสักสองสามที่ เดิมทีเจ้าสามารถเลื่อนขั้นไปถึงระดับมหาเทพราชาได้ แต่เนื่องจากเจ้าทะลุระดับนั้นแล้ว แม้ว่าจะทะลุไปต่อไม่ได้ แต่เจ้าสามารถเข้าไปเพื่อคงระดับการฝึกฝนได้ หากโชคดี เจ้าอาจจะสามารถท้าชิงตำแหน่งสูงสุดของมหาเทพราชาได้”
“ขอบคุณครับ หัวหน้าตระกูลฉีหลง” เซียวหยุนรีบกล่าวขอบคุณ
“ท่านพ่อ ท่าน…”
ฉีหมี่หัวเราะอย่างขมขื่น เดิมทีเขาและเซียวหยุนแลกเปลี่ยนที่กัน แต่ตอนนี้หัวหน้าตระกูลฉีหลงกลับมอบที่ให้กับเซียวหยุนและคนอื่นๆ แทน ในกรณีเช่นนี้ เขาคงขอเม็ดแปลงร่างโบราณจากเซียวหยุนไม่ได้
“ข้าไม่อนุญาตให้คนนอกเข้าไปในดินแดนมรดกโบราณของตระกูลข้า!” เสียงคัดค้านดังมาจากข้างนอก และชายชราผอมแห้งมีเคราแพะก็เดินเข้ามา เขาผอมแห้งมากราวกับเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
ฉีหยินและคนอื่นๆ เดินตามหลังชายชราผอมแห้งไป เมื่อเห็นเสี่ยวหยุนและฉีหมี่ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าท้าทาย