บทที่ 1893 ความสามารถในการมองทะลุแก่นแท้
อู๋หลิงเยว่กำลังจะพาเซิงหยุนจื่อเข้าไปในห้องโถงใหญ่ ทันใดนั้นก็มีกลุ่มคนวิ่งออกมา คนที่นำกลุ่มนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฉีเฟิงอี้ที่ออกไปก่อนหน้านี้ เขากลับมาพร้อมกับผู้ติดตามจำนวนมาก สีหน้าของอู๋หลิงเยว่เปลี่ยนไปทันที เธอไม่คาดคิดว่าฉีเฟิงอี้จะกล้ากลับมา และมาพร้อมกับกลุ่มคนมากมายขนาดนี้ “ท่านลุงรอง นั่นมัน! ไอ้คนชั่ว!” …
