บทที่ 1815 ดอกบัวแดง
นิ้วของเซียวหยุนกำแน่น เกือบจะหักคอของหลี่หลี่ ทันใดนั้น รอยสักไล่แสงบนหน้าผากของหลี่หลี่ก็เปล่งแสงร้อนแรงออกมา ห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ทั้งหมด นิ้วของเซียวหยุนกำแน่นขึ้น แต่เขารู้สึกว่าแรงบีบคลายลง หลี่หลี่หายไปในพริบตา “วิชาไล่แสง?” เซียวหยุนขมวดคิ้วเล็กน้อย …
