by 
ในขณะนั้น วิญญาณของเซียวหยุนได้ออกจากร่างชั่วครู่และรวมเข้ากับร่างของสัตว์อสูรโบราณจูหลง
ทันใดนั้น!
สัตว์อสูรโบราณจูหลงลืมตาขึ้น ม่านตาขนาดใหญ่ของมันเต็มไปด้วยพลังวิญญาณอันน่าอัศจรรย์ ในชั่วขณะนั้น ทุกคนรู้สึกถึงแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว
สัตว์อสูรโบราณจูหลงเคลื่อนไหว หางของมันกวาดไปทั่ว
บูม!
พื้นที่ขนาดใหญ่แตกกระจาย พลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งปะทุขึ้น ไม่มีใครเห็นว่าหางของสัตว์อสูรโบราณจูหลงกวาดออกไปอย่างไร แม้แต่ผู้อาวุโสผมขาวซึ่งเป็นราชาเทพแท้ก็เห็นเพียงภาพติดตาแวบเดียว
อันตราย!
สีหน้าของผู้อาวุโสผมขาวเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ทันที เธอโบกมือ กระจกคริสตัลขนาดใหญ่ลอยอยู่ตรงหน้าเธอ มันปกคลุมไปด้วยอักขระหนาแน่นที่เธอใช้เวลาแกะสลักมาเป็นพันปี พลังป้องกันของมันแข็งแกร่งมากพอที่จะต้านทานการโจมตีของราชาเทพแท้ในระดับเดียวกันได้
บูม!
หางของสัตว์อสูรโบราณจูหลงฟาดลงบนกระจกคริสตัล
ในชั่วพริบตาต่อมา ผู้เฒ่าผมขาวก็ถูกกระเด็นไปพร้อมกับกระจกคริสตัล กระจกคริสตัลที่ปกคลุมไปด้วยอักขระรูนแตกละเอียด และผู้เฒ่าเองก็ไอเป็นเลือดออกมา
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตกตะลึงอีกครั้ง
รวมถึงเหยียนหลงด้วย พวกเขามองไปที่เสี่ยวหยุนอย่างว่างเปล่า
หากไม่มีกระจกคริสตัล หางของสัตว์อสูรโบราณจูหลงคงจะฆ่าผู้เฒ่าผมขาวในทันที
สัตว์อสูรชนิดนี้คือชนิดใดกัน…
ที่มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้?
ใบหน้าของผู้เฒ่าผมขาวซีดเผือด ตัวสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความโกรธ แต่เพราะความกลัว ไม่มีใครรู้จักการป้องกันของกระจกคริสตัลดีไปกว่าเธอ แม้แต่ราชาเทพแท้ก็อาจจะไม่สามารถทำลายมันได้ด้วยพลังทั้งหมด
แต่สัตว์อสูรที่ไม่รู้จักตัวนี้กลับทำลายกระจกคริสตัลด้วยการฟาดหางเพียงครั้งเดียวและทำร้ายเธออย่างรุนแรง
มีเพียงผู้ที่เคยสัมผัสด้วยตาตนเองเท่านั้นที่จะรู้ว่าพลังที่แฝงอยู่ในหางของสัตว์อสูรโบราณจูหลงนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด
ไป๋เจ๋อมองดูอย่างเฉยเมยจากภายในอาณาจักรโบราณอันรกร้าง ไม่มีใครรู้ถึงความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรโบราณอย่างจูหลงได้ดีไปกว่าตนเอง อันที่จริง เซียวหยุนปลดปล่อยพลังของจูหลงออกมาเพียงส่วนน้อยเท่านั้น ไม่ใช่ศักยภาพทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม มันก็เพียงพอที่จะจัดการกับพวกนี้ได้แล้ว
ในขณะนี้ สัตว์อสูรโบราณจูหลงก็หายตัวไป ก่อนที่ใครจะทันได้ตอบสนอง มันก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้ากู่หวู่หยูและคนอื่นๆ แล้ว
บูม!
จูหลงฟาดกรงเล็บลงมา ด้วยพลัง
อันมหาศาล แม้แต่กู่หวู่หยูผู้ทรงพลังก็ไม่อาจต้านทานกรงเล็บนี้ได้ และทำได้เพียงมองดูร่างกายของตนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ อย่างช่วยไม่ได้
ในขณะนี้ เซียวหยุนดึงวิญญาณของตนออกมาและพุ่งเข้าไปตรงกลางของกู่หวู่หยูและคนอื่นๆ
”ดูดซับ!”
เซียวหยุนกลืนกินสายเลือดอมตะภายในตัวกู่หวู่หยูและคนอื่นๆ อย่างบ้าคลั่ง เมื่อพลังแห่งสายเลือดอมตะไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา ระดับการฝึกฝนของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย
ตูม!
เสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหวจากภายในร่างของเซียวหยุน และระดับการฝึกฝนของเขาก็ทะลุทะลวงไปสู่ระดับมหาเทพทันที
ในขณะที่ทะลุทะลวง ออร่าของเซียวหยุนก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
หลังจากทะลุทะลวงแล้ว เซียวหยุนไม่ได้หยุดดูดซับ แต่กลับดูดซับสายเลือดอมตะของกู่หวู่หยูและคนอื่นๆ ต่อไป
ด้วยการดูดซับสายเลือด ระดับการฝึกฝนของเซียวหยุนก็เพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน
ในขณะนี้ ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา มันไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลัวฮั่นเฟิง เขาก็ฉวยโอกาสกลืนกินเศษร่างของกู่หวู่หยูและคนอื่นๆ เช่นกัน เพราะเศษร่างเหล่านั้นก็มีพลังเหลืออยู่
แม้ว่าพลังนี้จะไม่มากเท่ากับพลังที่อยู่ในสายเลือดอมตะ แต่ก็มีข้อได้เปรียบในเรื่องจำนวนที่มากมาย
เซียวหยุนหยุดหลังจากถึงระดับสูงสุดของมหาเทพขุนพล สาเหตุหลักเป็นเพราะระดับการฝึกฝนของกู่หวู่หยูและคนอื่นๆ ไม่สูงพอที่จะเทียบเท่ากับกู่เสวี่ยอันฉี มิเช่นนั้นเขาคงใช้พลังของพวกเขาทะลุระดับกึ่งเทพราชาได้โดยตรง
ในขณะนี้ มีร่างสามร่างฟื้นคืนชีพขึ้นมา นั่นก็คือกู่หวู่หยูและคนอื่นๆ เดิมทีมีคนมากกว่าหกสิบคน แต่ตอนนี้เหลือเพียงสามคนเท่านั้น ที่
เหลือตายหมดแล้วเพราะเซียวหยุนได้ดูดซับสายเลือดอมตะไปแล้ว
เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างมีสีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่ง ในขณะที่ใบหน้าของผู้อาวุโสผมขาวนั้นเคร่งเครียด เธอไม่กล้าขยับเขยื้อนอีก เธอไม่เห็นหรือว่าสัตว์อสูรโบราณจูหลงอยู่ไม่ไกลจากเซียวหยุน?
ส่วนคนอื่นๆ ก็คงไม่ขยับเขยื้อนเช่นกัน
“งั้นก็เหลือพวกเจ้าสามคนสินะ โชคดีจริงๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่อย่าคิดที่จะหนี มานี่เร็ว!” เซียวหยุนคว้าอากาศ และสมาชิกคนหนึ่งของราชวงศ์โลหิตโบราณก็ถูกดึงเข้ามาทันที คอของเขาถูกเซียวหยุนจับไว้แน่น
“ราชวงศ์โลหิตโบราณของข้าจะสู้กับเจ้าจนตาย!” สมาชิกคนนั้นคำราม เซียวหยุนเพิ่งดูดซับสายเลือดอมตะส่วนใหญ่ของเขาไป ทำให้พลังของเขาลดลงอย่างมาก
ปัง!
เซียวหยุนบีบด้วยนิ้วทั้งห้า และสมาชิกราชวงศ์โลหิตโบราณในมือของเขาก็ระเบิดในทันที
หลังจากสายเลือดอมตะที่เหลือถูกดูดซับเข้าไปในร่างกายของเซียวหยุน สมาชิกราชวงศ์โลหิตโบราณก็ไม่สามารถฟื้นตัวได้อีกต่อไป และออร่าของเขาก็สลายไปในทันที
“กู่หวู่หยู ข้าจะยื้อมันไว้ เจ้าวิ่งหนีไป!” สมาชิกที่เหลือของราชวงศ์โลหิตโบราณคำรามขณะพุ่งเข้าหาเซียวหยุน กู่หวู่หยูกัดฟัน
และหันหลังวิ่งหนี ดาบ
หงเหลียนฟาดลงมา ฟันกู่หวู่หยูขาดเป็นสองท่อนในทันที
ทันทีที่กู่หวู่หยูฟื้นตัว สมาชิกของราชวงศ์โลหิตโบราณที่พุ่งเข้าใส่เซียวหยุนก็ถูกเซียวหยุนสังหารในทันที โลหิตอมตะของเขาถูกดูดซับไปโดยไม่เหลืออะไรเลย
“อ่า… ราชวงศ์โลหิตโบราณของข้าจะสู้กับเจ้าจนตาย!”
กู่หวู่หยูคำราม ดวงตาแดงก่ำ คนในเผ่าของเขากว่าหกสิบคนตายด้วยน้ำมือของเซียวหยุน เขาอยากจะฉีกเซียวหยุนเป็นชิ้นๆ
“พยายามจะข่มขู่ข้าหรือ? เจ้าพยายามฆ่าข้าก่อน และตอนนี้ข้าฆ่าเจ้าแล้ว เจ้ากลับทำเป็นเหยื่อ เจ้าไม่มีความละอายใจบ้างหรือ?” เซียวหยุนเยาะเย้ย
ในขณะเดียวกัน ดาบของเซียวหยุนก็แทงเข้าที่หัวของกู่หวู่หยู ขณะที่เซียวหยุนกำลังจะดูดซับโลหิตอมตะของกู่หวู่หยู เขาก็รู้สึกถึงอันตรายจากการขาดอากาศหายใจ ใน
ชั่วพริบตาต่อมา วิญญาณของเซียวหยุนก็กลับเข้าไปในร่างของสัตว์อสูรโบราณจูหลง
ตูม!
ลวดลายสัตว์อสูรโบราณปรากฏขึ้นบนร่างของสัตว์อสูรโบราณจูหลง ขณะที่ลวดลายปรากฏขึ้น พลังที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าก็พลุ่งพล่านอยู่ภายในร่างของมัน
คำราม!
สัตว์อสูรโบราณจูหลงเงยหน้าขึ้นและพ่นเปลวไฟมังกรที่ร้อนจัดออกมา เปลวไฟมังกรทะลุผ่านความว่างเปล่า เปลวไฟที่น่าสะพรึงกลัวเกือบจะหลอมละลายทุกสิ่ง
ร่างขนาดมหึมาปรากฏขึ้น ตบมือลงบนเปลวไฟมังกรและกดมันลง
“มหาเทพผู้มีพลังสายเลือดผ่านการแปลงร่างเก้าขั้น? แม้จะเป็นเพียงเงา แต่มันก็ไม่อ่อนแอ หากเซียวหยุนสามารถปลดปล่อยพลังของจูหลงได้เพียงครึ่งเดียว สามสิบเปอร์เซ็นต์ก็เพียงพอที่จะทำลายเงาตัวนี้ได้ ร่างจริง แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของพลังก็เพียงพอที่จะฆ่ามันได้” ไป๋เจ๋อพึมพำ
สุดท้ายแล้ว เป็นเพราะระดับจิตวิญญาณของเซียวหยุนยังไม่เพียงพอ หากเขาไปถึงระดับจักรพรรดิเทพแห่งจิตวิญญาณ เขาจะสามารถปลดปล่อยพลังทั้งหมดของจูหลงได้
ร่างของสัตว์อสูรโบราณจูหลงนั้น ไม่ใช่ร่างของเซียวหยุน แม้จะควบคุมด้วยวิญญาณระดับราชาเทพวิญญาณ ก็คงต้านทานได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น นับประสาอะไรกับการเผชิญหน้ากับมหาเทพที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งในตอนนี้
ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึง
แม้ว่าจะมีเพียงเงาของมหาเทพปรากฏออกมา แต่การที่สัตว์อสูรโบราณจูหลงสามารถทนทานต่อการโจมตีจากเขาได้นั้นก็น่าทึ่งแล้ว
“ไม่แปลกใจเลยที่เจ้ากล้าฆ่าคนในเผ่าของข้า เพราะเจ้ามีผู้หนุนหลังมากมาย แต่ด้วยความสามารถเพียงเท่านี้ เจ้ากล้าหยิ่งผยองต่อหน้ามหาเทพอย่างข้าหรือ? เจ้าไม่รู้หรอกว่าความตายกำลังรอเจ้าอยู่!” เงาของมหาเทพสั่นสะเทือน ดับเปลวไฟมังกรที่จูหลงพ่นออกมา
มือยักษ์กดลงมา โอบล้อมทุกคน รวมถึงเซียวหยุนและคนอื่นๆ ไว้ภายในรัศมีอันกว้างใหญ่