บทที่ 1514 เก้าเม็ดยาอมตะมหัศจรรย์!
“เวียนหัวอีกแล้วเหรอ?” เย่เป่ยเฉินขี้เกียจเกินกว่าจะมองอีกครั้งและหันหลังกลับไป “รอสักครู่……” จ้าวชิงเจวี๋ยถึงกับมึนงง เขาคว้านน่องของเย่เป่ยเฉินด้วยมือข้างหนึ่ง “เจ้าจะไม่สนใจข้าจริงๆ เหรอ? เจ้าชื่อเย่เป่ยเฉิน ใช่ไหม… มากเกินไป… …
