บทที่ 1624 ความตกตะลึง
เสียงนี้ไม่ได้มาจากปากของผู้คนที่อยู่ที่นั่น แต่กลับคำรามออกมาจากปากของสัตว์วิญญาณขนาดใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลนัก เห็นได้ชัดว่าสัตว์วิญญาณได้ยินน้ำเสียงตลกขบขันและเสียดสีของคนเหล่านี้ และอย่างที่คาดไว้ เขาจึงโกรธ “พวกเจ้ากล้าพูดจาโอ้อวดเช่นนี้ได้อย่างไร ข้าจะสั่งสอนพวกเจ้า” สัตว์วิญญาณพูดอีกครั้ง แต่ในน้ำเสียงของผู้สูงอายุและผู้มากประสบการณ์ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจมาก …
