บทที่ 2055 พ่ายแพ้อย่างง่ายดาย

ทันทีที่คนๆ นั้นพูดจบ อีกสามคนก็รีบออกเดินทางทันที เห็นได้ชัดว่าการทำงานเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมตามปกติของพวกเขานั้นมีค่าอย่างยิ่งในเวลานี้ สำหรับคู่ต่อสู้ทั้งสี่คน ถึงแม้ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะดูใกล้เคียงกัน แต่พวกเขากลับดูเหมือนจะเสียเปรียบหลังจากการต่อสู้ และหลังจากการเผชิญหน้าครั้งนี้ พวกเขาก็ยิ่งเสียขวัญมากขึ้นไปอีก “ทุกคน …

บทที่ 2055 พ่ายแพ้อย่างง่ายดาย Read More

บทที่ 1637 คุณยายเด็กปีศาจสวรรค์!

“ท่านเจ้าข้า สองคนนี้เอง!” หินส่งเสียงมีระลอกคลื่น ใบหน้าที่สวยงามสองใบปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของเธอ พวกเขาคือ Chu Chu และ Chu Weiyang! …

บทที่ 1637 คุณยายเด็กปีศาจสวรรค์! Read More

บทที่ 1636 ลูกชายจักรพรรดิดวงดาวสีม่วง!

“แก…ไอ้คนบ้า…แกฆ่าฉันไม่ได้หรอก!” “ข้าเป็นสมาชิกตระกูลโมแห่งทะเลดำ ถ้าเจ้าฆ่าข้า ตระกูลโมจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!” เมื่อเห็นเจตนาฆ่าในดวงตาของเย่เป่ยเฉิน โม่หวู่เว่ยก็เกิดอาการตื่นตระหนกในที่สุด! เย่ไป๋เฉินโต้กลับว่า “เจ้าไม่ได้บอกเหรอว่าจักรพรรดิแห่งตระกูลฉินจับตามองข้า และข้าก็ถึงคราวเคราะห์แล้ว?” “เจ้าคิดว่าข้าควรจะกลัวตระกูลโมจากทะเลดำหรือ?” …

บทที่ 1636 ลูกชายจักรพรรดิดวงดาวสีม่วง! Read More

บทที่ 1635 ความฝันของเย่เฉียง!

กลับเข้ามาในห้อง เย่เฉียงยังคงหลับอยู่ มีเหงื่อบางๆ อยู่บนหน้าผากของเธอ ร่างกายของเธอขดตัวและสั่นเทา “ไม่…อย่าทำแบบนี้…” เขาบ่นพึมพำกับตัวเอง! เย่เป่ยเฉินขมวดคิ้ว เย่เฉียงกลัวอย่างเห็นได้ชัด! แม้ขณะหลับก็ไม่สามารถพบความสงบได้! …

บทที่ 1635 ความฝันของเย่เฉียง! Read More

บทที่ 1388 มีคนต้องการครอบครอง

ตู้เส้าหลิงดูผ่อนคลายมากขึ้นมาก ตามที่เสี่ยวหวงกล่าวไว้ อาณาจักรจักรพรรดิ์มนุษย์นั้นไม่ยิ่งใหญ่เท่ากับอาณาจักรเทพโบราณ ดังนั้นจึงต้องมีความยากน้อยกว่าพระราชวังสวรรค์จักรพรรดิ์มนุษย์ในอาณาจักรเทพโบราณ พวกเขายังสามารถฝ่าพระราชวังสวรรค์ของจักรพรรดิมนุษย์กลับมาได้ตอนนั้น ฉันปฏิเสธที่จะเชื่อว่าฉันไม่สามารถฝ่าด่านจักรพรรดิ์มนุษย์ได้ ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นสิ่งที่อดีตจักรพรรดิทิ้งไว้ ดังนั้นมันต้องมีประโยชน์บางอย่าง บางทีอาจยังมีโอกาสหรือโชคลาภบางอย่างที่จักรพรรดิมนุษย์ทิ้งไว้ …

บทที่ 1388 มีคนต้องการครอบครอง Read More

บทที่ 1387 เด็กน้อยสีเหลืองตื่นขึ้นมา

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าหญิงเซนต์เว่ยจึงกล่าวว่า “เผื่อไว้ก็ดี สร้างความเดือดร้อนให้เขาบ้าง เราจะได้กระจายข่าวไปว่าเขาหยิ่งผยองถึงขนาดต้องการแต่งงานกับพวกเราทั้งสามคน” เจ้าหญิง Shengyan เข้าใจคำพูดเหล่านี้เป็นอย่างดี หากข่าวนี้หลุดออกไป ตู้เส้าหลิง …

บทที่ 1387 เด็กน้อยสีเหลืองตื่นขึ้นมา Read More

บทที่ 1386 ไม่มีอะไรแน่นอน

มีใครจากอาณาจักรโบราณห่าวเทียนผ่านการทดสอบทั้งสามข้อนี้บ้างไหม? ตู้เส้าหลิงเอ่ยถาม “ไม่เคยมีมาก่อนเลย” เจ้าหญิงเซิ่งเว่ยไม่ได้ปิดบังสิ่งใดเลย โดยกล่าวว่า “เจียงห่าวหราน พี่ชายของข้าเพิ่งผ่านการทดสอบครั้งแรกได้ไม่นานนี้เอง!” “โอเค ฉันเห็นด้วย” ตู้เส้าหลิงพยักหน้า …

บทที่ 1386 ไม่มีอะไรแน่นอน Read More

บทที่ 1667 ทูตแห่งเมืองศักดิ์สิทธิ์

“เจ้ามาทำอะไรที่นี่” อวี้เหวินเทียนจ้องมองเซียวหยุนและคนอื่นๆ อย่างเย็นชา สีหน้าของเขาเย็นชาอย่างที่สุด “อะไรนะ? เจ้ามาได้ แต่พวกเรามาไม่ได้?” เซี่ยเต้าเหลือบมองอวี้เหวินเทียนอย่างไม่เกรงใจ พวกเขาถอดหน้ากากแห่งความสุภาพออกแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องสุภาพ …

บทที่ 1667 ทูตแห่งเมืองศักดิ์สิทธิ์ Read More

บทที่ 1666 วังศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง

แววตาสุดท้ายของร่างที่จากไปทำให้เซี่ยวหยุนและคนอื่นๆ ตระหนักได้ว่าร่างภายในเมืองศักดิ์สิทธิ์หยินหยางมีจิตสำนึกของตนเอง กล่าว อีกนัยหนึ่ง นอกจากจะเป็นร่างที่ไม่มีร่างกายจริงแล้ว พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรจากผู้ฝึกวรยุทธ์ พวกเขายังมีอารมณ์ความรู้สึก เช่นเดียวกับร่างที่อยู่ข้างๆ จ้านปู้เหม่ย เมื่อเซี่ยเต้าชี้ไปที่ร่างนั้น …

บทที่ 1666 วังศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง Read More

บทที่ 1665 ควรระวังไว้ดีที่สุด

“ทำไมถึงมีร่างมากมายขนาดนี้… และมีร่างศักดิ์สิทธิ์อยู่ไม่น้อย…” อ้าวปิงพูดตะกุกตะกัก ไม่ใช่ว่าเขาอยากจะตัวสั่น แต่แรงกดดันจากร่างศักดิ์สิทธิ์นั้นรุนแรงเกินไป พวกมันไม่ได้ปกปิดรัศมีพลังเอาไว้   ”ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”   เซี่ยเต้าส่ายหัว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้ามาในเมืองศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง ถึงแม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่าเมืองนี้มีอยู่จริง …

บทที่ 1665 ควรระวังไว้ดีที่สุด Read More